REALIZACJA PROGRAMU WYCHOWANIA FIZYCZNEGO Z ZAKRESU LEKKOATLETYKI W SZKOŁACH PODSTAWOWYCH I GIMNAZJACH Z WOJEWÓDZTWA KUJAWSKO - POMORSKIEGO
Grzegorz NOWICKI - Marek NAPIERAŁA Katedra Kultury Fizycznej, Akademia Bydgoska im. Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, Polska Kluczowe slowa: Wychowanie fizyczne. Lekkoatletyka. Szkoła podstawowa. Gimnazja. Wstęp Wdrażany nowy program szkolnego wychowania fizycznego propaguje różne formy aktywności cały czas mając na uwadze osiągnięcie lepszego zdrowia poprzez realizację zainteresowań i uzdolnień ruchowych (Romanowska 2000, Śmiglewska 1999). Założenia reformy powinny zmusić nauczycieli wychowania fizycznego do otwartości, elastyczności w kwestiach metodycznych i merytorycznych, do doskonalenia warsztatu pracy w zależności od potrzeb rozwojowych uczniów, ich zainteresowań, warunków, jakimi dysponuje szkoła i środowisko (Biblioteka Reformy 2000, MEN 1998). Lekkoatletyka należy do najbardziej skutecznych środków wychowania fizycznego (Strzyżewski, Żukowski 1974; Čillík – Rošková, 2003). Charakterystyczne dla niej krótkie, lecz intensywne wysiłki, są podnietami wpływającymi wybitnie na fizyczny i psychiczny rozwój człowieka. Kształtuje ona także charakter, wpływa na dobre samopoczucie, umacnia wiarę we własne siły. Formowanie naturalnych form ruchu jak: bieg, skok, rzut i chód, odbywać się może w każdych warunkach: w terenie otwartym, w lesie, w parku, na boisku szkolnym, w sali gimnastycznej. Właściwie wykorzystany teren wzbogaca ruchowo, kształci koordynację ruchową, cechy układu nerwowego (szybkość orientacji, podejmowania decyzji), siłę (podciąganie na gałęziach, rzuty), siłę eksplozywną kończyn dolnych (przeskoki przez rowy). Lekkoatletyka zasługuje na jak najszersze spopularyzowanie wśród młodzieży ze szkół podstawowych i ponadpodstawowych. Celem badań jest określenie jak hasła programowe dotyczące lekkoatletyki zostają wdrażane na lekcjach wychowania fizycznego w szkołach podstawowych i gimnazjach w województwie kujawsko – pomorskim.

142